|
 Gustaw
Morcinek (urodzony 25 sierpnia 1891 w Karwinie, Śląsk Cieszyński - zmarł
20 grudnia 1963 w Krakowie).
Pisarz związany ze Śląskiem, nauczyciel, działacz publicystyczny i poseł
na Sejm (1952-1957).
Urodził się w ubogiej rodzinie wozaka Józefa Morcinka. Był najmłodszym z
rodzeństwa. Pracę w kopalni zaczął w wieku 16 lat.
W porównaniu z rówieśnikami było to późno. Gdy miał 19 lat, górnicy
zebrali pieniądze na jego edukację i wysłali go do seminarium w Białej.
W latach 1939-1945 był więziony w hitlerowskich obozach koncentracyjnych
m.in. w Dachau.
Swoją popularność jako pisarz zawdzięcza utworom poświęconym tematyce
górniczej. W ten sposób pragnął spłacić zaciągnięty przed laty dług
wobec przyjaciół.
W utworach łączył autentyzm obserwacji z liryzmem i humorem.
Napisał m.in.:
- Byli dwaj bracia (1928)
- Łysek z pokładu Idy (1945)
- Listy spod morwy (1946)
- Ludzie są dobrzy (1946)
- Wyrąbany chodnik (1947)
- Wyorane kamienie (1947)
- Uśmiech na drodze (1948)
- Inżynier Szeruda (1948)
- Pokład Joanny (1950)
- Ondraszek (1953)
- Jak górnik Bulandra diabła oszukał (1958, baśnie śląskie).
|
|
